De menselijke maat

De afgelopen jaren heb ik als raadslid de eer gehad bij veel inwoners op bezoek te komen vanwege zaken die bij hen spelen. Vaak ging het om mensen die in de knoop kwamen met besluiten die de raad had genomen. Zo gebeurde het mijzelf eens jaren geleden. Ik wilde samen met mijn buurman een bijkeuken aanbouwen aan onze huizen. Bij de buren hadden ze een schuurtje en het bleek dat er na de aanbouw van de bijkeuken een stukje van 1 meter tot dat schuurtje overbleef. Mijn buurman stelde voor om die meter ook te overbruggen Hierdoor kon hij en zijn gezin droog doorlopen naar hun schuurtje. Voor mij was het niet noodzakelijk, maar je wilt toch goede buren blijven.

Het dak werd belegd met bedekking en daarop zouden kiezelstenen komen. Het hemelwater kon dan gemakkelijk weg. Het leek allemaal een prima idee tot dat er een opzichter langskwam. Hij vertelde ons dat dit niet kon. Wij hadden zelf een tekening ingediend en die ene meter stond er niet op.

Gelukkig kon de dakbedekking over dat deel van de keuken gelegd worden wat er al stond. Anders was het in die ene meter bijkeuken niet droog gebleven.

Hoe moeten wij dit oplossen? Er moest een nieuwe tekening gemaakt worden en daar moest ook voor worden betaald. Het duurde even, maar we kregen een akkoord.

Heel vaak moet ik hieraan denken als ik de problemen hoor die ontstaan bij onder andere ondernemers. Ik heb best bewondering voor de hardwerkende ondernemer die bijvoorbeeld ruimten creëert voor extra arbeidskrachten. Waar wij hebben gekeken waren de ondernemers menselijk bezig. Zij zorgden voor goede huisvesting voor hun tijdelijke medewerkers. Zo spraken wij als vertegenwoordigers van de inwoners met mensen die wensen hadden op gebied van toerisme of het in contact brengen van kinderen met de natuur op school.

Ik heb dan wel moeite als de regels de inwoners beperken in wat ze willen bereiken. Als we de menselijke maat weg organiseren met te veel regels dan zijn de gevolgen dat inwoners wantrouwend worden, minder toegewijd zijn en daardoor minder verantwoordelijkheidsgevoel hebben.   

Daarbij denk ik dan aan de menselijke maat die koning Willem-Alexander uitsprak tijdens zijn kerstboodschap. Ook minister Carola Schouten wees ons nog eens op die uitspraak. Zij gaf aan dat de overheid eens goed moet nadenken of ze altijd de menselijke maat in de gaten hebben.

Gratis advies: los het samen op. Geef de tijd en ruimte en niet onmiddellijk met dwang op basis van een boete.

 

N.B. In de troonrede van 2020 werd er door de koning opnieuw op gewezen:

‘De regering realiseert zich hoe cruciaal het vertrouwen is in het handelen van de overheid zelf in het publieke domein. De overheid moet naast mensen staan, niet tegenover mensen’.

Peter C. Meijer
Raadslid SHK