Gerrit Roos glimlacht met zijn armen over elkaar
  • Raadslid

Veranderingen in het boerenleven

Ik loop over het erf van de boerderij aan de Ulkeweg. Het is erg rustig, mijn zoon en schoondochter hebben corona. Heel vervelend, maar het is niet anders. Nu moet ik de vrachtwagen aardappelen laden want het werk moet doorgaan.

Verder laat ik mijn gedachten de vrije loop. Bij voorbeeld dat het boerenland in Nederland in de toekomst  vele andere bestemmingen kan krijgen. Ook ons land. Nu heeft het nog een agrarische bestemming, maar dat kan zomaar veranderen.

We weten dat de aanslag op onze grond groot is. Natuur is een grote slok-op. Minister Schouten wil in verband met het klimaatakkoord 3700 ha. bos aanplanten.  Ook moeten de boeren meer in harmonie met hun omgeving, lees de natuur, gaan werken. Wat dat dan ook maar mag zijn. Circulaire landbouw, verbetering biodiversiteit, duurzame landbouw. Innovatie, groei, ruimtelijke kwaliteit.  Wat  moet ik er mee, waar moet ik me op richten? 

We zullen moeten kijken naar duurzaamheid, landschappelijke inpassing, diervriendelijke stalsystemen. Ieder naar zijn of haar mogelijkheden. Wat gaat dat voor mijn zoon betekenen? In ieder geval minder opbrengst. Maar zal de consument dat willen compenseren? Ik ben er niet gerust op. Aan al deze zaken zal weinig veranderen.

Dan de woningnood. Die moet opgelost worden en dat gaat boerenland kosten. Voor jonge en aanstaande boeren is dat een somber vooruitzicht. De grond zal duurder worden omdat er veel vraag naar is. Hoe kunnen ze dat betalen?  Er zijn nu 50.000 agrariërs, hoeveel collega’s zal mijn zoon over 10 jaar nog hebben?

70% van de opbrengst van de agrarische sector wordt geëxporteerd. Daar horen onze pootaardappelen ook bij. Er zijn partijen die dat niet zo nodig vinden of tenminste die 70% aanzienlijk willen verminderen.  Maar wie stelt ons dan schadeloos?

Hoe dan ook, wie boer wil blijven  zal mee moeten gaan met deze veranderingen.

Gerrit Roos
Raadslid Senioren Hollands Kroon